Veel trimmers bouwen hun bedrijf alsof hun lichaam onverwoestbaar is.

Alsof hun schouders geen grenzen kennen.
Alsof hun rug oneindig belastbaar is.
Alsof passie genoeg is om op te blijven draaien.

Ik deed dat jarenlang ook.

Doorgaan.
Nog een hond erbij.
Nog een afspraak tussendoor.
Nog even snel een appje beantwoorden in de avond.
Nog een keer over mijn eigen grenzen heen omdat klanten me “zo hard nodig hadden”.

En eerlijk?

Lange tijd dacht ik dat dat gewoon ondernemerschap was.

Totdat mijn lichaam steeds harder begon te fluisteren dat het zo niet langer ging.

Vermoeid wakker worden.
Altijd “aan” staan.
Geen echte rust meer voelen.
Emotioneel sneller vollopen.
Wel een volle agenda hebben…
maar ondertussen voelen dat ik mezelf langzaam kwijtraakte.

En precies daarom wil ik het vandaag hebben over drie fases waar bijna iedere ondernemer doorheen beweegt:

OVERLEVEN. LEVEN. OPBLOEIEN

Want veel trimmers denken dat ze het goed doen…
terwijl ze eigenlijk al jaren op adrenaline en wilskracht draaien.

Als een waterblazer die al uren aanstaat terwijl de motor langzaam begint te roken.

Ik weet hoe dat voelt.
Niet vanuit theorie.
Maar omdat ik er zelf middenin heb gezeten.

 

OVERLEVEN

Dit is de fase waarin je bedrijf vooral probeert het hoofd boven water te houden.

Het bedrag dat je minimaal moet verdienen om alle zakelijke kosten te betalen.

Dus:

• huur
  • verzekeringen
  • shampoo en verzorgingsproducten
  • materiaal en onderhoud
  • energie
  • opleidingen
  • boekhouder
  • software
  • telefoon
  • belastingen
  • abonnementen

En hier zit jouw eigen salaris vaak nog niet eens bij.

Dat was voor mij echt een eyeopener.

Want jarenlang dacht ik:
“Als mijn agenda vol zit, gaat het goed.”

Maar een volle agenda betekent niet automatisch dat je financieel gezond bent.

Sterker nog…

Soms betekent het juist dat je te goedkoop werkt en jezelf langzaam aan het uitputten bent.

Je werkt volle dagen.
Je agenda staat weken vooruit vol.
Maar financieel blijf je watertrappelen.

Dan run je niet een gezond bedrijf.

Dan financier je eigenlijk je eigen uitputting.

WAARHEIDSBOMMETJE

Een volle agenda betekent niet automatisch dat je goed verdient.

Soms betekent het simpelweg dat je structureel te weinig vraagt voor wat je geeft.

 

LEVEN

Dit is de fase waarin je niet alleen overleeft…
maar ook echt kunt leven.

Hier tel je niet alleen je zakelijke kosten mee, maar ook:

• een salaris waar je blij van wordt
  • financiële rust
  • ruimte om adem te halen
  • geld voor leuke dingen
  • een buffer
  • vakanties zonder stress
  • minder spanning aan het einde van de maand

En dit stuk vond ik persoonlijk misschien nog wel het spannendst.

Want hier kom je vaak oude overtuigingen tegen.

“Wie ben ik om meer te vragen?”
“Mensen gaan vast afhaken.”
“Ik moet hard werken voor mijn geld.”
“Als ik minder honden doe, verdien ik minder.”

Maar juist toen ik anders ging rekenen…
anders ging ondernemen…
en vooral anders naar mezelf ging kijken…

veranderde alles.

Niet alleen financieel.

Maar ook in mijn energie.
Mijn rust.
Mijn gezondheid.
Mijn plezier in mijn werk.

En hier vergeten veel ondernemers nóg iets belangrijks:

Belastingen.

Want dat geld op je rekening?
Dat is niet automatisch allemaal van jou.

Ik zie zoveel trimmers opgelucht ademhalen bij een goede omzetmaand…
om vervolgens maanden later compleet te schrikken van een belastingaanslag.

Daarom zet ik nu direct geld apart.

Voor de btw reserveer ik het volledige btw-bedrag dat klanten betalen, dus 21%.

Voor de inkomstenbelasting houd ik ongeveer 30% tot 40% van mijn winst apart. Je betaalt namelijk geen belasting over je omzet, maar over je winst.

Dat verschil vergeten veel ondernemers.

En juist daar ontstaan vaak stress, paniek en financiële tekorten.

 

OPBLOEIEN

En dan komt de fase waar ik inmiddels veel bewuster naartoe werk.

Niet alleen rondkomen.
Niet alleen “druk zijn”.

Maar echt bouwen aan rust.
Aan vrijheid.
Aan duurzaamheid.

Want ons vak is prachtig.
Maar ook fysiek zwaar.

En ik wist op een bepaald moment:

Ik wil niet een van die oud-trimmers worden die lichamelijk compleet opgebrand is…
zonder financiële buffer…
zonder pensioen…
en zonder energie voor het leven buiten het werk.

Dat klinkt misschien confronterend.
Maar ik denk dat we dit gesprek veel vaker eerlijk moeten voeren binnen onze branche.

Want chronische geldstress houdt je zenuwstelsel voortdurend in een staat van overleven.

Je zegt sneller ja terwijl je eigenlijk nee voelt.
Je blijft doorgaan terwijl je lichaam moe is.
Je agenda raakt voller.
Terwijl jijzelf steeds leger raakt.

Tot je op een dag beseft:

“Ik heb een bedrijf gebouwd waar ik zelf langzaam in verdwijn.”

En nee…
de oplossing is niet automatisch harder werken.

Dat dacht ik vroeger wel.

Maar de echte verandering zat voor mij in:

• slimmer rekenen
  • betere grenzen
  • gezonde prijzen
  • winst begrijpen
  • mijn aanbod verbeteren
  • leren ontvangen
  • mezelf serieus nemen als ondernemer

Want opbloeien ontstaat niet altijd door méér honden te trimmen.

Soms ontstaat het juist door:
minder honden…
tegen betere prijzen…
met meer kwaliteit…
meer rust…
en meer energie over voor jezelf.

Persoonlijk weet ik inmiddels heel goed waar mijn grens ligt.

Sommige trimmers kunnen zonder moeite tien honden per dag doen.

Ik niet.

En eerlijk?
Dat hoeft ook niet.

Ik wil niet alleen energie hebben voor mijn klanten.
Ik wil ook energie overhouden voor mijn gezin, mijn lichaam, mijn dromen en mijn leven buiten de trimsalon.

Want succes dat alleen bestaat binnen de muren van je salon…
maar ondertussen je gezondheid, relaties en geluk opeet…

is geen echt succes.

Dat is overleven met een mooi filter eroverheen.

Dus misschien is dit vandaag jouw uitnodiging om jezelf één simpele vraag te stellen:

Ben jij momenteel aan het overleven, leven of opbloeien?

En nog belangrijker:

Wat mag er veranderen zodat jouw bedrijf jou gaat dragen…
in plaats van leegtrekken?

 

Inkomen- en uitgaventracker

Ik heb een inkomen- en uitgaventracker gemaakt waarmee je meer inzicht krijgt in je cijfers, winst en geldstromen binnen je salon.

Vraag hem hier aan.